Ένα από τα χαρακτηριστικά των ημερών που πλησιάζουν είναι οι εκδηλώσεις σε οικογενειακό, φιλικό, συναδελφικό και κοινωνικό επίπεδο. Σε αυτές συμμετέχουν συνήθως άτομα διαφόρων ηλικιών, φύλων, σεξουαλικών προσανατολισμών, ταυτοτήτων, εκφράσεων και χαρακτηριστικών φύλου. Όλες μας και όλοι μας έχουμε να περιγράψουμε περιστατικά, τα οποία πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκειά τους, μας έκαναν να αισθανθούμε άβολα και αφορούν εμάς ή άλλους ανθρώπους.
Φωταγωγήθηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο σε φαντασμαγορική εκδήλωση θεσσαλικής πρωτεύουσας από τον Δήμαρχό της, ο οποίος στη συνέχεια έκλεισε τη βραδιά σε κέντρο της πόλης με ένα ανέκδοτο. Επανέλαβε το αγαπημένο του, απ’ ότι φαίνεται, ανέκδοτο που είχε ξαναπεί την ημέρα της Γυναίκας το 2022. Ένα ανέκδοτο που μιλά για τον βιασμό μιας γυναίκας, της οποίας της αρέσει κιόλας…… Γέλια…. Καμία αντίδραση από τις παριστάμενες και τους παριστάμενους…….. Αναπαραγωγή της κουλτούρας του βιασμού σε όλο της το μεγαλείο!!
Ανέκδοτο λέγεται σε χριστουγεννιάτικο οικογενειακό τραπέζι από τον οικοδεσπότη. «Γνωρίζετε ποια περιοχή της Ελλάδας έχει το καλύτερο νοσοκομείο;» Ομοτράπεζη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για ζητήματα υγείας άρχισα να αναρωτιέται μεγαλόφωνα. Και τότε ήρθε η απάντηση – καταπέλτης: Η Μύκονος, γιατί μόλις φωνάξεις «αδελφή», όλοι σου απαντάνε άμεσα. Γέλια και επιφωνήματα από όλες τις πλευρές του τραπεζιού πλημμύρισαν τον χώρο. Η ομοτράπεζη πάγωσε. Όταν είπε «Τι έκφραση ομοφοβίας είναι αυτή!!» της απάντησαν «τι σε νοιάζει εσένα, εσύ είσαι straight, είναι και ο άνδρας σου εδώ». Και ξεκινάει ο διάλογος: «Το ότι είναι ο σύντροφός μου εδώ δεν σημαίνει ότι δεν ανήκω στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, δεν ξέρετε πχ εάν είμαι bi. Δεν γνωρίζετε εάν ανάμεσά μας είναι κάποιο άτομο της κοινότητας, το οποίο δεν έχει κάνει coming out μέχρι τώρα. Και πώς να κάνει, όταν ξέρει τις απόψεις σας και τον κακοποιητικό λόγο που χρησιμοποιείτε;» Καταλαβαίνετε τι ακολούθησε…..
Μόλις βγήκε από μια σχέση, η σύντροφός της είναι κορίτσι, η εξωσωματική απέτυχε ξανά, δεν θέλει να παντρευτεί, πήρε κάποια κιλά. Ερωτήσεις του τύπου: πάλι χώρισες; παίζει καμία σχέση; πότε θα δούμε εγγόνι; ακόμα να παντρευτείς; πάχυνες ε;, φέρνουν τις ερωτώμενες ή τους ερωτωμένους σε δύσκολη θέση. Είναι απαραίτητο να μην μένουμε απλά παρατηρητές σε παρόμοιες καταστάσεις. Χρειάζεται να παίρνουμε θέση. Η ουδετερότητα, η μη θέση είναι θέση και μάλιστα ενθαρρύνει, όταν δεν υπάρχει αντίλογος με επιχειρήματα, όσους εκφράζουν σεξιστικό, ομοφοβικό, τρανσφοβικό, αμφιφοβικό, ιντερφοβικό ή χονδροφοβικό λόγο. Αρκετές φορές οι στερεοτυπικές αντιλήψεις, ο σεξισμός, η ρητορική μίσους και ο κακοποιητικός λόγος παρουσιάζονται ως «άποψη» ή «αντίθετη γνώμη». Η απάντηση σε αυτό είναι ότι μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα και στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν υπάρχουν αντίθετες γνώμες. Είναι κατανοητή η βαρύτητα όσων διαδραματίζονται, όταν παρόντα σε όλα αυτά είναι παιδιά και έφηβοι που διαμορφώνουν αντιλήψεις και συμπεριφορές για τις σχέσεις, τα άτομα, την εικόνα σώματος, οι οποίες ενισχύονται από όσα βλέπουν και ακούν στον ιδιωτικό, στον δημόσιο ή και στον ψηφιακό χώρο.
Οι άνθρωποι όταν συμμετέχουν στις γιορτές είναι σημαντικό να αισθάνονται ότι συμπεριλαμβάνονται, είναι καλοδεχούμενα, αξίζουν, ακούγονται, υποστηρίζονται και αγαπιούνται ανεξάρτητα από την προσωπική τους ιστορία.
Επειδή τα τραπέζια και οι εκδηλώσεις θα συνεχίζονται για πολλές μέρες ακόμα, ωφέλιμο είναι να δείχνουμε (και όχι μόνο σε γιορτινά τραπέζια και σε γιορτινές μέρες) ενδιαφέρον καρδιάς για τα άλλα άτομα που βρισκόμαστε μαζί. Ας ρωτήσουμε για παράδειγμα πώς είναι. Έτσι ανθίζει η ζεστασιά της επικοινωνίας και μειώνεται το αίσθημα δυσφορίας και διεκπεραίωσης……